( 1 ) 10 - از على بن ابى حمزه ، گويد : امام صادق ( ع ) به ابى بصير فرمود :
اگر از وقوع چيزى بيم دارى و يا حاجتى مىخواهى ، آغاز سخن كن به نام خدا و او را تمجيد كن و ستايش نما چنانچه شايستهء آن است ، و بر محمد ( ص ) صلوات فرست و حاجت خود را بخواه و خود را به گريه بدار گر چه به اندازهء سر مگسى باشد ، زيرا پدرم ( ع ) هميشه مىفرمود : نزديكترين حال بنده به خداوند پرورندهء عز و جل وقتى است كه او در سجده باشد و گريان باشد .
( 2 ) 11 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
اگر گريهات نيايد ، خود را به گريه بدار و اگر از ديدهات به اندازهء سر مگسى هم اشك در آيد به ، به چه خوب است .
باب ستايش و ثناء پيش از دعا
( 3 ) 1 - از حارث بن مغيره ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
مبادا چون يكى از شماها خواهد از پروردگار خود حاجتى براى دنيا و آخرت بخواهد بدان مبادرت كند تا آغاز سخن كند به ستايش و مدح خدا و طلب رحمت بر پيغمبر ( ص ) و سپس حوائجش را بخواهد .