تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩
( 1 ) 6 - امام صادق ( ع ) فرمود : خدا عز و جل به موسى وحى كرد كه : بنده‌هايم به من تقرب نجستند به چيزى كه محبوب‌تر باشد نزد من از سه خصلت ، موسى عرض كرد : پروردگارا ! آنها چيستند ؟ فرمود : اى موسى ! زهد در دنيا و ورع از نافرمانيها و گريه از ترس من ، موسى عرض كرد : پروردگارا ! هر كه اينها را به جا آورد چه پاداشى دارد ؟ خدا عز و جل به موسى وحى كرد : اى موسى ! اما زاهدان در دنيا ، در بهشت باشند و آنان كه از ترس من گريه كنند ، در مقام بالاترند و احدى با آنها شريك نباشد و اما آنها كه از نافرمانيها بپرهيزند ، من كه همهء مردم را بازرسى كنم ، آنان را از بازرسى معاف دارم . ( 2 ) 7 - از اسحاق بن عمار ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : من دعا مىكنم و مىخواهم گريه كنم و گريه‌ام نمىآيد و بسا به ياد برخى مرده‌هاى فاميلم بيفتم و رقّت كنم و بگريم ، آيا اين كار روا است برايم ؟ در پاسخ فرمود : آرى ، آنان را به ياد آور و هر گاه تو را رقّت دست داد ، گريه كن و به درگاه پروردگارت تبارك و تعالى دعا كن . ( 3 ) 8 - امام صادق ( ع ) فرمود : اگر گريه ندارى ، خود را به گريه وادار و مانند گريه كن بنما . ( 4 ) 9 - از سعيد بن يسار سابرى فروش ( سابرى نوعى پارچه بوده ) گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : من در حال دعا خود را به گريه زنم و گريه ندارم ؟ فرمود : آرى ، و گرچه به اندازهء سر مگسى