شدم و اطاق پر از حاضران بود كه از اهل خراسان و شام ديگر بلاد در آنجا بودند ، من جايى نيافتم كه بنشينم ، امام صادق ( ع ) كه تكيه داده بود ، روى پا نشست و فرمود : اى شيعة آل محمد ! راستش اين است كه نيست از ما كسى كه هنگام خشم خوددار نباشد و با هم صحبت خود ، خوشصحبتى نكند ، و خوش خلقى نكند با هم خلق خود ، و رفاقت نكند و با كسى كه با او رفاقت كند و هم جوار او هم جوار خود نباشد و خوشمزگى نكند با كسى كه با او خوشمزگى كند ، اى شيعة آل محمد ! تا توانيد از خدا بپرهيزيد و لا حول و لا قوة الا باللَّه .
( 1 ) 3 - از امام صادق ( ع ) كه در تفسير قول خدا عز و جل ( 36 سوره يوسف ) : « راستى ما تو را از محسنان دانيم و بينيم » فرمود : جا باز مىكرد براى واردين مجلس خود و به نيازمندان وام مىدهد و به ناتوانها كمك مىكرد .
( 2 ) 4 - امام باقر ( ع ) مىفرمود :
بزرگ شماريد ياران خود را و آنها را احترام كنيد و به يك ديگر هجوم نكنيد و به هم حسد نبريد و بپرهيزيد از بخل ، از بندههاى با اخلاص خدا باشيد ( از بندههاى شايستهء خدا باشيد خ ل ) .
( 3 ) 5 - از كسى كه براى او روايت كرده بود از امام باقر يا امام صادق ( ع ) ، فرمود :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 489
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٨٩