دهيد ، خوش كردار باشد يا بدكار زيرا رسول خدا ( ص ) را شيوه اين بود كه مىفرمود : نخ و سوزنى را هم به صاحبش بپردازيد . با تيرهء خود پيوست كنيد و بر سرِ جنازهء مردههاشان حاضر شويد و از بيمارهاشان عيادت كنيد و حقوقِ آنها را بپردازيد زيرا هر مردى از شماها هر گاه در دينِ خود ورع داشته باشد و راست گويد و امانت را بپردازد و با مردم خوش رفتارى كند و گفته شود اين جعفرى است من شاد مىشوم و از او شادى بر من وارد مىشود و گفته مىشود اين اثرِ پرورش جعفر است ، به خدا سوگند كه پدرم برايم باز گفت كه :
مردى در ميان يك قبيله از شيعههاى على ( ع ) بود و زيورِ آن قبيله بشمار مىرفت از همه بهتر امانت را مىپرداخت و حقوق را مراعات مىكرد و راستگوتر بود و همه وصيّت و امانت خود را به دو مىسپردند از همهء مردم عشيره كه از او پرسش مىكردى مىگفتند : چه كسى مانندِ فلانى است ، راستى كه او از همهء ماها امانت پردازتر و راستگوتر است .
باب حسن معاشرت
( 1 ) 1 - امام باقر ( ع ) فرمود : با هر كه معاشرت دارى ، اگر توانى دست بر سر آنها داشته باشى ( به آنها احسان و كمك و خدمت كنى ) بكن .
( 2 ) 2 - از ابى الربيع شامى ، گويد : نزد امام صادق ( ع ) وارد