تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥
( 1 ) آوردنت به ترس و هراس بدل كن سپس راضى دار مرا بدان چه قسمتم كردى از روزيت اى كريم [ اى كريم ] از تو خواهم به نام بزرگت رضايت تو را هنگام خشم و گشايش هنگام گرفتارى و روشنى هنگام تاريكى و بينائى هنگام اشتباه كارى فتنه ، پروردگارا ! سپر مرا از خطاهايم محكم ساز و درجات مرا در بهشت بلند كن و همهء كردارم را پذيرا ساز و حسناتم را چند برابر و پاك نما و به تو پناه برم از همهء فتنه‌ها آنچه از آنها عيان است و آنچه نهان است و از خوراك و نوشيدن به اسراف و از شرّ آنچه من مىدانم و از شرّ آنچه نمىدانم و به تو پناه برم از اينكه دانش بدهم و نادانى به خرم و به جاى بردبارى جفا كارى كنم و به جاى ستمكارى و به جاى خوش رفتارى ناسپاسى و به جاى شكيبائى بىتابى و به جاى هدايت گمراهى و به جاى ايمان كفر بورزم . ابن محبوب از جميل بن صالح كه او يادآور شده است نيز مانند همين دعا را گفته است كه دعاء على بن الحسين ( ع ) است و در آخرش افزوده است : « آمين رب العالمين » . ( 2 ) 32 - نوح ابو اليقظان براى ما باز گفت از امام صادق ( ع ) فرمود : اين دعا را بخوان : بار خدايا ! راستى من از تو خواهش دارم به حق رحمتت كه جز به رضايت به دست نيايد بيرون شدن از همهء نافرمانيهاى تو و در آمدن در هر امرى كه موجب رضايت تو است و هم رهائى از هر پرتگاه و گرفتارى و بركنارى از هر گناه كبيره كه عمداً از من سر زده و يا به خطا در آن لغزش شده يا خاطر شيطانى آن در نهادم افتاده ، از تو بيم و ترسى خواهم كه مرا بر حدود رضايتت باز دارد و هر شهوتى را كه هواى نفسم در خاطرم آرد و رأى مرا بلغزاند تا از مرز