مقصر دان ، زيرا همهء مردم در انجام وظيفهء خداپرستى ميان خود و خدا عز و جل مقصّرند .
( 1 ) 8 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود :
خدا يك مرد بيابانى را به دو كلمه دعا آمرزيد ، گفت : « بار خدايا ! اگر عذابم كنى ، من سزاوار آنم و اگر بيامرزى ، تو شايستهء آنى » و خدايش آمرزيد .
( 2 ) 9 - از امام رضا ( ع ) ، گفت :
« اى كه مرا به خود رهبرى كردى و دلم را رام باور داشتن خودت ساختى ، از تو خواهم آسودگى و ايمان ( أمان خ ) را در دنيا و آخرت » .
( 3 ) 10 - از محمد بن أبى حمزه ، از پدرش ، گويد : على بن الحسين ( ع ) را در سايه انداز خانهء كعبه ديدم كه شب هنگام نماز مىخواند و قيام را طول مىداد تا آنجا كه يك بار بر پاى راست تكيه مىزد و يك بار بر پاى چپ ، سپس شنيدم با آواز گريه آلودهاى مىگفت : « اى آقايم ! مرا عذاب مىكنى با اينكه دوستيت را در دل دارم ، هلا به عزّتت سوگند اگر چنين كنى ، ميان من و مردمى انجمنى كردى كه دورانى دراز با آنها به خاطرت دشمنى كردهام » .
( 4 ) 11 - از داود رقّى ، گويد :
من شنيدم كه امام صادق ( ع ) بيشتر اصرارش در حال دعا به
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 329
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٢٩