حق پنج تن بود ، يعنى رسول خدا ( ص ) و أمير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) .
( 1 ) 12 - از ابراهيم كرخى كه امام صادق ( ع ) به ما دعائى براى خصوص روز جمعه آموخت « بار خدايا ! راستى كه من نيازم را عمداً به درگاه تو آوردم ، امروزه بار فقر و زبونى خود را به آستان تو فرو نهادم ، امروزه من به آمرزش تو اميدوارترم از كردار خودم و بىترديد آمرزش و مهر تو وسيعتتر است از گناهان من ، برآوردن هر حاجتى كه دارم در مقام برآ براى اينكه توانائى بدان دارى و براى تو بسيار آسان است و من هم نياز جدّى به تو دارم ، زيرا هرگز چيزى به من نرسيده است جز از تو و هرگز كس از من بدى را جز تو برنگردانيده ، براى آخرت و دنيايم جز به تو اميدى ندارم و نه براى روز نيازمنديم و روزى كه مردم مرا در گورم تنها گذارند و من نياز خود را به درگاه تو كشانم » .
( 2 ) 13 - از زيد بن صائغ ، گويد : گفتم : به امام صادق ( ع ) براى من دعا كن ، فرمود :
« بار خدايا ! با آنان روزى كن راست گفتارى و امانتدارى و محافظت براى اداى نمازها ، بار خدايا ! راستى آنان سزاوارتر خلق تواند كه با آنها چنين كنى ، بار خدايا ! آن را با آنان بكن » .
( 3 ) 14 - از على بن الحسين ( ع ) كه أمير المؤمنين ( ع ) مىگفت :
« بار خدايا ! بر من منّت نه به توكّل بر خودت و واگذاردن
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٣١