باب ذكر نيروهاى معنوى و روحى كه در ائمه بوده است
( 1 ) 1 - جابر جعفى گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : اى جابر ، براستى خدا تبارك و تعالى خلق را سه دسته آفريده و اين است قول خدا عز و جل ( 6 - 11 سوره واقعه ) : « شما سه دسته بوديد كه با هم جفت شديد : أصحاب ميمنه ، چه كسانند أصحاب ميمنه ؟ ( خوش سرانجام و با بركت ) و اصحاب مشأمه . كيانند اصحاب مشأمه ؟ ( بدبخت و شوم ) و سابقون سابقون ( پيشروان درجه يك ) آنان مقربانند » ، دستهء سابقون :
رسولان خدا و مخصوصان حضرت او باشند از خلق او كه در آنها پنج نيروى روحى نهاده :
1 - با روح القدس آنها را تأييد كرده و به وسيلهء او هر چيز را شناخته و فهميدند .
2 - روح ايمان و عقيده كه به وسيلهء آن از خدا عز و جل بترسند .
3 - روحيهء توانائى كه به وسيلهء آن فرمان خدا برند .
4 - روح شهوت كه به وسيلهء آن طاعت خدا جويند و از نافرمانى خدا بدشان آيد .
5 - روحيهء عمومى كه به وسيلهء آن مردم رفت و آمد كنند و زنده باشند .
و در مؤمنان اصحاب ميمنه :
1 - روح ايمان كه بدان از خدا ترسند .
2 - روحيهء ناتوانى كه بدان قدرت بر طاعت خدا دارند .
3 - روحيهء شهوت كه در طاعت خدا پويند .
4 - روحيهء عمومى كه بدان مردم همه رفت و آمد كنند و زنده باشند .