( 1 ) 3 - ضريس گويد : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود : به راستى خداى عز و جل را دو علم است : علمى كه بخشند و علمى كه اندوزند ، اما آن علمى كه بخشيده شده ، حقّ مطلب اين است كه چيزى نباشد كه فرشتهها و رسل دانسته باشند جز آنكه ما هم آن را مىدانيم و اما آنچه اندوخته كنند آن علمى است كه نزد خدا عز و جل در دفتر كل است و چون از آن در آيد در بر آيد .
( 2 ) 4 - فرمود : به راستى براى خدا عز و جل دو علم است : علمى كه جز حضرت او نداند ، و علمى كه به فرشتهها و رسولان آموخته باشد ، آنچه را به فرشتهها و رسل آموخته ما آن را مىدانيم .
باب نادر در آن ذكرى از غيب است
( 3 ) 1 - معمر بن خلاد گويد : مردى پارسى از ابو الحسن ( ع ) اين پرسش را كرد : شما علم غيب را مىدانيد ؟ در پاسخ او فرمود كه :
امام باقر ( ع ) فرموده است : علم الهى براى ما گسترده گردد و بدانيم و از نظر ما برچيده شود و ندانيم ، فرمود : آن راز خداى عز و جل