باب خير و شر : نيكى و بدى
( 1 ) 1 - معاوية بن وهب گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مى فرمود : براستى از آنچه خدا بر موسى ( ع ) وحى كرد و در تورات بر او نازل شد اين بود كه :
منم من خدائى كه جز من شايسته پرستشى نيست ، خلق را آفريدم و نيكى را آفريدم و آن را به دست كسى مجرى ساختم كه دوستش داشتم ، خوشا بر كسى كه نيكى را به دست او اجرا كردم .
منم خدائى كه نيست شايستهء پرستشى جز من ، خلق را آفريدم و بدى را آفريدم و آن را به دست هر كه خواستم مجرى كردم ، واى بر آنكه بدى را به دست او مجرى ساختم .
( 2 ) 2 - محمد بن مسلم گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم مىفرمود :
خدا در يكى از كتب خود نازل كرده است كه :
منم ، من خدائى كه شايستهء پرستشى نيست جز من ، خير را آفريدم ، و شر را ، خوشا بر كسى كه به دستش خير را مجرى كنم و بدا بر كسى كه به دستش بد را مجرى كنم ، و واى بر كسى كه بگويد : چطور شده ، چطور شده ؟ ( 3 ) 3 - امام صادق ( ع ) فرمود : خداى عز و جل فرمايد : منم خدائى كه شايسته پرستشى جز من نيست آفريننده خوبى و بدىام ، خوشا بر آنكه خوبى را به دستش مجرى سازم و واى بدان كه بدى