چيز ( يعنى با هر چيز يك نسبت دارد ) .
( 1 ) 9 - امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه گمان كند كه خدا از چيزى است يا در چيزى است يا بر چيزى است محققا كافر است ، ابو بصير گويد : عرض كردم : آن را براى من توضيح بدهيد ، فرمود :
مقصودم اين است كه چيزى او را در درون خود داشته باشد يا او را نگهدارد يا آنكه از چيزى پيش از خود بوجود آمده باشد . در روايت ديگر است كه : هر كس گمان برد كه خدا از چيزى بوده است ، او را پديده شده قرار داده ، و هر كه گمان برد در چيزى است او را محصور نموده ، و هر كه گمان برد بر چيزى است او را قابل محل شناخته .
در تفسير قول خداى تعالى : « وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
»
( 2 ) 10 - هشام بن حكم گويد : ابو شاكر ديصانى گفت : در قرآن آيهاى است كه به گفتهء ما دلالت دارد ، گفتم : كدام آيه ؟
گفت : «
وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
» او است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود است ، من ندانستم جواب او را چه گويم ، به حج رفتم و اين موضوع را به امام صادق ( ع ) گزارش دادم ، فرمود : اين سخن زنديق زشت سرشتى است ، وقتى برگشتى به او بگو : نام تو در كوفه چيست ؟ مىگويد : فلان نام ، باز بگو : نامت در بصره چيست ؟ مىگويد : همان نام ، و در جوابش بگو : خداى ما همچنين است ، يكتا است ولى در آسمان او را إله گويند و در زمين هم او را إله نامند ، در درياها إله است و در صحراها إله است و در