باب صفت علماء
( 1 ) 1 - معاوية بن وهب گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مى فرمود : طلب علم كنيد و با حلم و وقار خود را بيارائيد و نسبت به شاگردان خود تواضع كنيد و نسبت به استاد خود هم تواضع كنيد ، دانشمندان جبار و قلدر نباشيد تا شيوه باطل شما حق علم شما را از ميان ببرد .
( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) در تفسير گفتهء خداى عز و جل ( 28 سوره 35 ) : « همانا مىترسند از خدا بندگان دانشمندش » فرمود :
مقصود او از علماء كسانى است كه كردارشان گفتارشان را تصديق كند و هر كه كردارش مصدق گفتهاش نباشد عالم نيست .
( 3 ) 3 - امير مؤمنان ( ع ) فرمود : از فقيه به حق به شما خبر ندهم ؟
كسى است كه مردم را از رحمت خدا نوميد نسازد و از عذابش آسوده خاطر نكند و به مردم رخصت گناه ندهد و قرآن را به خاطر ميل به چيز ديگر از دست ندهد ، هلا دانشى كه فهم با آن نيست خيرى ندارد ، هلا خواندن بىتدبر خيرى ندارد ، هلا عبادت بىتفكر خيرى ندارد .