حديث 26 -
از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله سؤال شد : كدام مال بهتر است ؟
فرمود : زراعتى كه صاحبش آن را كشت نموده و پرورش داده و هنگام درو حقّ آن را پرداخته باشد .
پرسيدند : اى رسول خدا ؛ پس كدام مال بعد از زراعت كردن بهتر است ؟
فرمود : مردى كه گوسفند دارد و [ براى سيراب كردنشان ] در پى آنها راهى محلها و گودالهايى كه در آنها آب باران جمع شده ، مىگردد و نماز مىخواند و زكات مىدهد .
پرسيدند ، اى رسول خدا ! كدام مال پس از گوسفند بهتر است ؟
فرمود ، گاو ، كه بامداد به خوبى [ شير مىدهد ] ، و شامگاه هم به خوبى [ شير مىدهد ] .
پرسيدند : اى رسول خدا ! پس از گاو ، چه چيزى بهتر است ؟
فرمود : آن درختهاى بلندى كه در گل و لاى ريشه دارند ، و خوراك روزهاى قحط را فراهم مىسازند . چه خوب چيزى است درخت خرما ! هر كس آن را بفروشد بهايش چون خاكستر سر قلّهء كوه است كه در روز طوفانى ، باد سختى بر آن بوزد و آن را پراكنده سازد ، مگر آنكه به بهاى آن ، نخلستان ديگرى بخرد .
پرسيدند ، اى رسول خدا ! كدام مال پس از نخل بهتر است ؟
حضرت سكوت كرد [ و جوابى نداد ] .
مردى گفت ، پس شتر چگونه [ منزلتى دارد ] ؟
فرمود : بدبختى و دل سختى و رنج ، در شتر دارى است ؛ در بامداد و شامگاه از خانه دور مىشود [ و در بيابان بسر مىبرد ] ، خيرى نمىدهد مگر از آن سويى كه خطرناك است [ راه دوشيدن و سوارشدنش از طرف چپ اوست ] ، ولى مردمان بدبخت نابكار ، آن را از دست ندهند .