و قهارهاى آن و بدعتهايش را پروردگارم جل جلاله سوگند ياد كرده كه هيچ بنده من در دنيا مىننوشد جز آنكه در قيامت به او بنوشانم مانند آنچه را مىنوشيده از حميم چه پس از آن معذب باشد چه آمرزيده شود ، فرمود با ميخوار منشينيد ، به او زن ندهيد از او زن نگيريد ، اگر بيمار شد احوالش نپرسيد ، اگر مرد تشييع جنازه اش نكنيد ميخوار روز قيامت با روى سياه و چشم كبود و لوچه آويزان بمحشر آيد آب دهانش روانست و زبانش از پشت سرش در آمده .
2 - امام پنجم فرمود اى زياد مبادا وارد خصومت شوى كه شك آورد و عمل را بىاجر كند و صاحبش را هلاك سازد و بسا باشد مرد سخنى گويد كه آمرزيده نشود اى زياد در دوران گذشته مردمى بودند كه علم وظائف خود را ترك كردند و دنبال دانستن چيزى رفتند كه از آن معاف بودند تا سخن را ببحث در خدا كشاندند و سرگردان ماندند تا به جائى كه مردى را از برابرش ميخواندند از پشت سر پاسخ ميداد يا از پشت سرش ميخواندند از برابرش پاسخ ميداد .
3 - امام صادق ( ع ) فرمود مبادا در باره خدا انديشه كنيد كه انديشه در خدا جز گمراهى نيفزايد براستى خداى عز و جل را ديدهها در نيابند و اندازه نتوان گرفت .
الأمالي ( فارسي ) — صفحة 417
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤١٧