ايستاده گفت * ( الله اكبر ) *
سپس به ركوع رفت و دو كف خود را كه انگشتانش باز بود از دو سر زانو پر كرد و زانو را عقب داد تا پشت او هموار شد كه اگر قطره آبى يا روغنى بر آن ميچكيد نميلغزيد از بس پشتش هموار بود و گردن كشيد و چشمها خوابانيد سه بار به آرامى فرمود
* ( سبحان الله ربى العظيم و بحمده ) *
و بايستادن برخاست و چون بر جا شد گفت
* ( سمع الله لمن حمده ) *
و همان ايستاده تكبير گفت و دو دست را تا برابر رو بلند كرد و به سجده رفت و دو كف را كه انگشتانش بهم چسبيده بود ميانه دو سر زانو برابر روى نهاد و سه بار گفت
* ( سبحان ربى الاعلى و بحمده ) *
و چيزى از اعضاى بدن را بر هم نگذاشت و بر هشت عضو سجده كرد : پيشانى ، دو كف ، دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پاها كه اين هفت واجب است و سر بينى را بر زمين نهاد و اين سنت است و همان ارغامست سپس سر از سجده برداشت و چون بر جا نشست گفت
* ( الله اكبر ) *
و بر طرف چپ نشست و روى پاى راستش را بر پشت پاى چپش نهاد و گفت
* ( أستغفر اللَّه ربى و اتوب اليه ) *
و همان نشسته باز تكبير گفت و به سجده دوم رفت و همان گفت كه در سجده اول گفته بود و در ركوع و سجود هيچ عضو تنش از هم كمك نگرفتند و دستها را از زير تن بيرون داده بود مانند پر و دو ذراع بر زمين نگذاشته بود به همين روش دو ركعت نماز خواند و فرمود اى حماد چنين نماز بخوان و رو بر مگردان و با دست و انگشت بازى مكن و بسوى راست و چپ آب دهن مينداز و نه پيش روى خود .
الأمالي ( فارسي ) — صفحة 414
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤١٤