گويم : با سند ديگرى در كتاب نبوت گذشت .
15 - تفسير عياشى : بسندش از عبد الله بن سنان كه از امام ششم ( ع ) پرسيدم از قول خدا ( آيه 1 سوره المائده ) ايا آنانى كه گرويديد وفا كنيد به عقود " فرمود مقصود عهدها است .
16 - مجالس مفيد : بسندش تا عيسى بن عمر كه مردى از ابو عمرو بن علاء حاجتى خواست و او بوى وعده داد و انجامش براى عمرو فراهم نشد و آن مرد بعد از آن به او برخورد و از او گله كرد و ابو عمرو به او گفت كدام ما سزاوارتريم بغم خوردن ، من يا تو ؟ آن مرد گفت :
من ، ابو عمرو گفت : نه به خدا بلكه من ، گفتش چطور ؟ گفت : چون من به تو وعده دادم و تو بوعده شاد بودى ، و من هم در فكر انجام وعده بودم ، تو شب را شاد و خوش گذراندى و من در انديشه و غم ، و قضا مانع انجام وعده شد و تو به من برخوردى كه خوارم كنى و من به تو بر خوردم كه بزرگوارى .
17 - كشف الغمه : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه ميفرمود : وعده مؤمن نذريست كه كفاره ندارد .
18 - از كتاب قضاء الحقوق صورى كه رسول خدا ( ص ) فرمود : وعده مؤمن در حكم تعهد پرداخت است ، وادار كند بوفاكردن بوعدهها و انجام آنها مقصودش اينست كه چون مؤمن وعده دهد اعتماد بدان بمانند آنست بدست آورده است و فرمود : مؤمنان پابند شرط و قرارداد خود باشند .
19 - قصص الأنبياء : بسندى تا عمار كه من چند گوسفند خاندانم را مىچراندم و محمد نيز مىچراند گفتم : اى محمد ميخواهى گله را در وادى فج بچرا بريم كه چون بستانى ميدرخشد ؟ گفت : آرى ، فردا بدان جا رفتم و محمد پيش از من بدان جا رسيده بود و ايستاده بود و گوسفندانش را از آن بستان جلو ميگرفت ، و گفت چون با تو وعده كرده بودم نخواستم پيش از تو بچرانم .
20 - نوادر راوندى : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه دين ندارد كسى كه وفاء بعهد ندارد .
21 - نهج البلاغه در سفارش خود با شتر : پرهيز كن كه در احسانت با زيردستان به آنها منتگذارى ، يا كارت را بيشتر به حساب آنها گذارى ، يا به آنها وعده بدهى تخلف كنى زيرا منت نهادن احسان را نابود كند ، و بيشتر به حساب نهادن نور حق را ببرد ، و خلف وعده مايه دشمنى است پيش خدا و خلق ، خدا سبحانه فرموده ( 2 - الصف ) چه دشمنى
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٥