تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
سه چيز است كه اين امت را تواناى آن نيست : همراهى كردن با برادر دينى در مال و دارائى و انصاف دادن بمردم از طرف خود و قضاوت به نفع آنها بر ضرر خود ، و يادآوردن خدا در هر حال ( كه مانع از گناه و خطا گردد مترجم ) . 21 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه خدا جل جلاله فرمود : من دنيا را به بنده‌هايم بخشش كردم ( يعنى حق‌دار آن نبودند ) و هر كه از آن به اختيار خود به من قرضى دهد ( يعنى صدقه مستحبى دهد ) به او در برابر هر يك از آن ده برابر تا هفتصد برابر بدهم ، و آنچه در اين باره بخواهم ، و هر كه از آن دارائى دنيا به من قرض ندهد به زور از او بگيرم ( زكات و وجوه واجب ) و در برابر به او سه خصلت بدهم كه اگر يكى از آنها را بفرشته‌هاى خود بدهم البته كه خوشدل شوند : و آن سه صلات است و هدايت و رحمت ، زيرا خدا عز و جل ميفرمايد : ( آيه 156 سوره البقره ) آنان كه چون آسيبى به آنها رسد گويند راستى كه ما از خدائيم و راستى كه بسوى او برگردانيم . 157 - آنانند كه بر آنها رسد صلواتى از جانب پروردگارشان ، اين يكى از آن سه تا است " و رحمتى " اين شد دو تا " و آنانند همان هدايت‌شدگان " اين سه تا ، سپس امام ششم ( ع ) فرمود : اين پاداش براى كسى است كه از او چيزى به زور گرفته شود ( يعنى در برابر صدقه و بدهى واجب در مال چون زكات و وجوه واجبه ) . 22 - همان : بسندش از امير مؤمنان ( ع ) فرمود : همراهى با برادر دينى در راه رضاى خدا عز و جل بيفزايد در روزى . 23 - امالى طوسى : بسندش تا امام صادق ( ع ) فرمود : سه دعاء است كه از خداى تعالى مردود نگردند : دعاء پدر در باره فرزندش كه به او نيكى كرده ، و نفرين پدر بر فرزندى كه او را عاق كرده براى اينكه حق او را رعايت نكرده و نفرين ستمديده بر ستمگر خود و دعاء ستمديده بر كسى كه براى او از ستمگرش انتقام گرفته ، و دعاء مرد مؤمن در باره برادر مؤمن خودش كه به خاطر ما با او همراهى كرده ، و نفرين او به روى چون كه با توانائى به او همراهى نكرده با اينكه اين برادر بوى نياز شديد داشته و بيچاره بوده . 24 - معانى الاخبار ( ص 153 ) : بسندش تا مفضل كه گفت : من نزد امام ششم ( ع ) بودم و مردى از آن حضرت پرسيد در چه اندازه از مال زكات واجب باشد ، فرمودش زكات ظاهر را خواهى يا زكات باطن را ؟ گفت : اندازه هر دو را با هم ، فرمود اما زكات ظاهر در هر هزار درهم بيست و پنج درهم است ( اين زكات پول نقد است كه از دويست درهم به بالا واجب شود به حساب صدى دو و نيم و دويست و پنج با شرائطى كه در فقه ذكر شده مترجم ) و اما زكات باطن
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 253 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى