تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥
از او بپرسد 25 - امالى طوسى : بسندى تا سعيد بن اوس كه گفت : از ابى عمرو بن علا شنيدم ميگفت دوست آدمى خود او است به پا دوستى را كه نسبت به تو چون جان تو است ، گفت : ابو عمرو بن علا اين شعر را براى ما خواند :
براى هر كسى شكلى است در مردم چه او * شكل بسيار است و كمتر عقل باشد اندر او آنكه عقل سالمى دارد نخواهى يافتن * در ميان راه هم شكلى كه باشد همچو او
26 - همان : بسندش تا سفيان بن عيينه كه شنيدم امام ششم ( ع ) ميفرمود در مسجد خيف : همانا برادران ناميده شدند براى پاكيشان از خيانت ، و دوستان نام گرفتند براى همكارى در حقوق مودت . 27 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه ميفرمود : مقام دوست بزرگ است تا آنجا كه دوزخيان پيش از خويشان نزديك خود از آنها فريادرس خواهند ، كه خدا از زبان آنها گزارش داده ( سوره الشعراء آيه 100 ) نيست براى ما شفاعت‌كننده 101 و نه دوستى مهربان . 28 - همان : بسندش تا امام ششم ، فرمود : كسى را بنام صديق خود معروف مكن تا او را در سه چيز امتحان كنى ، بخشمش آورى و ببينى خشمش او را از حق به باطل ميكشاند ؟ و نسبت به پول طلا و نقره ، و تا اينكه با او سفر كنى . الدره الباهره : امام چهارم فرمود : با كسى دشمنى مكن و گر چه بگمانت زيانى به تو ندارد و از دوستى كسى رو مگردان و اگر چه بگمانت به تو سودى نرساند ، زيرا تو ندانى چه وقتى اميد بدوست بندى و ندانى كى از دشمنى بترسى ، و كسى از تو عذر نخواهد جز كه بپذيرى و گر چه دانى دروغ ميگويد . امام صادق ( ع ) فرمود : حشمت خودگيرى عزيزى را پايدارتر كند از لوسى برخورد ، و فرمود هر كه از يارش خشنود نباشد جز كه قربان او شود خشمش هميشه باشد ، و هر كس بر گناه دوست گله دارد بسيار باشد گله او و امام رضا ( ع ) فرمود : انس هيبت را ببرد ، و امام جواد ( ع ) فرمود : هر كه گله كند با يقين بپاكدلى دوستش بايد عذر بخواهد بىخواهش طرف ، و فرمود : هر كس به همان خوشدلى برادرش خشنود نباشد به عطاى او هم خشنود نشود . امام هادى ( ع ) به متوكل فرمود : صفا مجو از آنكه دلت را بر او تيره كردى ، و نصيحت مخواه از آنكه بوى بدبين شدى ، همانا دل ديگرى برايت مانند تو است برايش .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 115 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى