كرد خدا و رسولش از فضل خود ، 74 - التوبه » و در جاى ديگر فرمايد :
« و كاش خشنود بودند بدان چه خدا و رسولش براشان آرند و گفتندى : بس است ما را خدا ، البته بدهد بما خدا از فضل خود و هم رسولش ، 59 - التوبه » ابو حنيفه گفت : گويا من هرگز اين دو آيه را نخوانده بودم .
50 - در مكارم : از كتاب زهد امير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود : پر نام خدا را بر خوراك بريد و سركشى نكنيد ، زيرا نعمتى است از خدا و از روزى او است كه بر شما شكرش بايد و حمدش ، نعمتها را خوب داريد پيش از جدائى آنها زيرا بروند و گواه نعمتخواره باشند در آنچه با آنها كند ، هر كه از خدا باندك روزى خشنود است ، خدا باندك كار خوب از او خشنود است .
[ باب دوازدهم ] باب منع از خوردن با دست چپ و تكيه زده و در جنابت و در راه رفتن
1 - در خصال ( 505 ) بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه خوردن در جنابت فقر آورد - الخبر - 2 - در مجالس صدوق و خصال : در مناهى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه نهى كرده از خوردن در جنابت و فرموده فقر آرد و از خوردن آدمى با دست چپ و تكيه زده .
3 - در قرب الاسناد : ( 173 ) از حسين بن ابى عرندس كه در منى ابى الحسن عليه السّلام را ديدم و سر دوش ردائى داشت و بر چند جوال سياه تكيه زده بود و غلامى سياه يك سينى رطب برايش آورد و با دست چپ از آن برداشت و تكيه زده بر دست راستش خورد ، و اين حديث را بيكى از همكيشان گفتم : گفت : تو ديدى با دست چپش خورد ؟ گفتم : آرى ، گفت البته سليمان بن خالد از امام ششم عليه السّلام شنيده كه فرموده : صاحب اين امر امامت هر دو دستش دست راستند .
بيان : در جامع گفته : خورد و نوش با دست چپ مكروه است و چيز گرفتن