كن ، و از امام صادق عليه السّلام است كه ميفرمود : سپاس خدا را كه خوراند ما را در گرسنهها و نوشاند در تشنهها و پوشاند در لختها ، و رهنمود در گمراهان و مأوى داد از ميان بىماوايان و پاكش داد در پيادگان ، و خدمتكار داد در ميان رنج كشان و برترى داد بر بسيارى از جهانيان ، و از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه چون سفره را بردارند بگو : الحمد للَّه رب العالمين اللهم اجعلها نعمة مشكورة .
و از كتاب نجاة دعائى كه بر سر خوراك ميگوئى : سپاس خدا را كه خوراند و نخورد پناه دهد و پناه نگيرد ، بىنياز است ، بار خدايا تو راست سپاس بر هر چه بما روزى دادى از خوردنى و نانخورش در توانگرى و تندرستى بىرنج و سختى ، بنام خدا بهتر نامها و پروردگار زمين و آسمان ، بنام خدا كه با نامش دردى زيان نيارد ، بنام خدا كه با نامش چيزى زيان ندارد و او است شنوا و دانا ، بار خدايا بدين خوراكم به خوبى خوشبخت ساز و از بديش مرا پناه ده ، بسودش بهرمندم كن و از زيانش مرا سالم دار . و دعاء پس از دست كشيدن اينست .
سپاس خدا را كه خوراكم داد و سيرم كرد و نوشم داد و سيرابم نمود و نگهم داشت و حمايتم كرد ، سپاس خدا را كه بركت و يمن به من نمود در آنچه بر گرفتم و آنچه وانهادم از آن بار خدايا گوارا و سازگارش ساز نه ناساز و درد آور و مرا پس از آن درست دار و بر شكر خود استوار ، و بر طاعتت پايدار ، به من روزى جوشانى بده و مرا عبادت كار و نيكوكار ساز و آنچه در معاد به من بر خورد با بهى و شادمانى باشد برحمتك يا ارحم الراحمين .
توضيح : روزى جوشان يعنى تازه بتازه چون شير از پستان ، و زندگى استوار بر سه گونه است 1 - پا بر جا و پاينده 2 - در شهرم به من رسد و نياز به سفر و گردش نداشته باشد 3 - با شادمانى و چشم روشنى باشد .
45 - كشى : بسندش از ثوير بن ابى فاخته كه با عمر بن ذر قاضى نزد ابى جعفر عليه السّلام رفتم خوراك خواست و فرمود : سپاس خدا را كه براى هر چه مرزى بسته كه بدان پيوسته تا اينكه اين سفره هم مرزى دارد كه بدان پايان يابد ، ابن ذر
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٠