جز در آن يك دانه بهشتى است ( و همين مضمون را بسندى از امام ششم عليه السّلام آورده و بسند ديگر هم نيز آورده ، و در حديث ديگر است كه دانه انارى نباشد جز يك دانه بهشتى دارد و چون كافرش خورد خدا فرشتهاى فرستد تا آن دانه بهشتى را از آن بربايد .
( و در سه حديث ديگر كراهت شركت در يك دانه انار را با همان علت روايت كرده ) .
15 - و از همان ( 541 ) بسندش كه امير المؤمنين عليه السّلام چون انار مىخورد دستمالى زيرش پهن ميكرد و از آنش پرسيدند ، فرمود : چون دانههاى بهشتى دارد گفتندش : يهود ترسا و ديگران هم از آن ميخوردند ، فرمود : چون چنين باشد خدا فرشتهاى فرستد تا آنها را بايد تا نخورندشان ، در مكارم : مانندش آمده ( 194 ) .
16 - در محاسن ( 542 ) بسندش كه چون امام ششم عليه السّلام انار مىخورد دستمالى در دامنش پهن ميكرد و چون دانهاى مىافتاد آن را بر ميداشت و ميفرمود : اگر چيزى را از ديگرى دريغ دارم انار را دريغ دارم .
بيان : اين دلالت دارد بر فضيلت انار و سود بسيارش و ارجمنديش نزد آن حضرت .
( و 3 حديث آورده كه اگر دانه انار افتد آن را برگيرند كه دانه بهشتى از دست نرود ) .
17 - و از همان ( 542 ) بسندش كه على عليه السّلام فرمود : انار را با پيهاش بخوريد كه معده را پاك كند و ذهن را بيفزايد .
بيان : نسبت روشنى و وسوسه بمعده مجاز است و منظور روشنى دل و وسوسه آنست چون بهى دل ببهى معده وابسته است يا هر دو ضمير بدل برگردند بقرينه مقام ، در قاموس گفته : ذهن فهم است و خرد و حافظه و هوش .
18 - در محاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه هر كه يك دانه انار بخورد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 9
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٩