تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 8

مساهمون:

ص٨
مقصود وسوسه شيطانست و نسبت تمرض به دو مجاز است . 8 - در محاسن ( 539 ) بسندش از امام پنجم عليه السّلام كه ميوه 120 جور است و سر همه انار است . 9 - و از همان ( . . ) بسندش از ابى الحسن عليه السّلام كه از سفارشهاى آدم به هبة اللَّه بود كه انار را باش كه چونش در گرسنگى بخورى بس باشد و چونش در سرى خورى گوارا باشد . 10 - و از همان ( 540 ) بسندش از ابى الحسن عليه السّلام كه گرسنه انار نخورد جز كه سير شود و سير نخورد جز كه گوارا باشد . 11 - در محاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام ( كه بعبد العزيز ) فرمود : اگر در عراق بودمى هر روزى يك دانه انار خوردمى و يك بار در فرات به آب اندرشدمى . 12 - و از همان ( . . ) بسندش كه امام ششم عليه السّلام شب هر جمعه انار مىخورد . 13 - و از همان از امام ششم عليه السّلام كه انارى نباشد جز يك دانهء بهشتى دارد ( و دو روايت ديگر همين مضمون آمده ، و در روايت ديگر دنبال آن فرموده : اگر دانه‌اى از آن افتد برگيرش و آن دانه در معده‌اى هرگز نيفتد جز كه چهل شبش روشن دارد ، و شيطان وسوسه را از آن دور كند ، و در روايت ديگر وسوسه شيطان را از آن دور كند ) . 14 - در محاسن ( . . ) بسندش از زياد بن يحيى حنظلى كه نزد امام ششم عليه السّلام رفتم و برابرش طبقى بود از انار فرمود : اى زياد بيا نزديك و از اين انار بخور چون چيزى از آن نزد من بدتر از اين نيست كه كسى در يك دانه انار شريك من شود چون هيچ انارى نيست جز كه در آن يك دانه بهشتى است ، بسند ديگر هم مانندش در آن آمده ، و بسند ديگر هم مانندش در آن آمده جز افزوده كه فرمود : پدرم يك دانه انار برميداشت و بالايش ميبرد و آن را مىخورد مبادا از آن چيزى بيفتد ، در هيچ چيز شريك بدخواه‌تر نزدم نيست از يك دانه انار كه نيست انارى