آن درمانست براى مردم ، راستى در اين البته نشانهها است براى مردمى كه انديشند .
تفسير - گويم : تفسيرش در باب نحل گذشت و خلاصهاش اينست كه وحى يا الهامى است از خدا يا كنايه است از اينكه اين غريزه را به دو داده و مقصود از عروش ساختمانيست كه از شاخهها و موها برآرند ، و درمان مردم در آنست يا در خود او چنانچه تنهايش درمان برخى بيماريها است يا با جز او چون داروهاى ديگر چون كمتر معجونيست كه عسل در آن نباشد و برخى گفتند : مقصود اينست كه قرآن درمان است براى مردم ، در آن نشانهها است ، زيرا هر كه در احوال زنبور عسل انديشه و وضع پيدايشش را به خوبى بداند خدا آموزگار او است كه توانا و مختار و حكيم و دانا و موصوف به همه صفات كمال است و هيچ كاستى ندارد ، و دلالت دارد كه عسل حلال است بلكه شمع هم زيرا كمتر از عسل جداست و هم بر جواز مگس دارى براى عسل تا آنجا كه مانع شرعى نباشد و هم بر جواز درمان خواستن از آن تنها و با ديگر داروها و بر اينكه خدا درمان را بوسيله دارو دهد و اگر چه بىآن ميتواند چون حكمت در اينست و بر جواز طلب علم پزشكى بلكه علم كلام و انديشه در كارها و كردارها و استدلال بدانها ببودن واجب الوجود و صفاتش و بر حسن و قبح عقلى و جز آن كه يكى از افاضل گفته و در برخى جاى گفتگوئيست .
اخبار باب
1 - در مجمع البيان ( 3 / 6 ) بنقل از عياشى كه مردى بامير المؤمنين عليه السّلام گفت : دلم درد دارد ، فرمود : زن دارى ؟ گفت : آرى فرمود : چيزى از مالش با رضايش بخشش گير و با آن عسل بخر و بر آن آب باران بريز و آن را بنوش كه من شنيدم خداى سبحانه در قرآنش ميفرمايد « و فرو فرستاديم از آسمان آب با بركت » و هم فرمود « برآيد از شكمشان نوشابه رنگارنگ كه در آن درمان است براى مردم » و هم فرموده « و اگر زنهاتان به رضايت دل از آن چيزى بشما