تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥
فرمود سه بار در هر دو پا ميان پاشنه و كعب حجامت كن ، و انجام داد و درد از او رفت 92 - در كافى - 160 - روضه - بسندش از امام ششم عليه السّلام كه حجامت در راس همان مغيثه است كه براى هر دردى جز مرگ نافع است و آن يك وجب است از دو ابرو تا آنجا كه انگشت بزرگش برسد ، سپس فرمود : اينجا . 93 - در كافى - 191 - روضه - : بسندش از حمران كه امام ششم عليه السّلام فرمود : مردم در چه اختلاف دارند ؟ گفتم : پندارند حجامت در روز سه شنبه بهتر است ، فرمود : بچه دليل ميگويند ؟ گفتم : پندارند روز خونست ، فرمود : راست گويند و سزاوار است كه آن را پريشان نكنند در روز خودش ، آيا ندانند در روز سه شنبه ساعتى است كه هر كه بدان برخورد ، خونش آرام نگردد جز آنكه بميرد يا هر چه خدا خواهد . بيان : روز خون يعنى روز جنبش يا ريختن آن براى آنچه گذشت كه منجمين آن را وابسته بمريخ دانند و مناسب خونريزى شمارند ، و اخبار در اين باره مختلفند و در باب سعد و نحس ايام گذشت بنقل از ديوان امير المؤمنين عليه السّلام .
هر كه خواهد حجامتى به سه شنبه * كه بهر ساعتش بريزد خون و آنكه نوشيدن دواء خواهد * چارشنبه است روز خوب فزون
و ممكن است بدى در همان ساعت وابسته بمريخ باشد كه نهى شده و آن ساعت هشتم روز است و اگر چه ظاهر خبر نهى از همه ساعات آنست كه مبادا آن ساعت باشد براى اينكه آن ساعت معينى نيست ، يا بيانش مصلحت نيست . و اينكه فرمود خونش بند نيايد تا بميرد يعنى از بسكه خونش برود بميرد يا آنكه در ميان حجامت مرگش در رسد و مقصود از آنچه خدا خواهد ، بلاء بزرگ يا بيمارى سخت است كه علاجش دشوار است و ممكن است اين خبر تقيه باشد زيرا مضمونش در روايات عامه وارد است چنانچه بيايد ان شاء اللَّه . 94 - در كافى ( 192 - روضه ) ( در شماره 76 گذشت ) .