ز قول جعفر صادق خلاصه سادات * ز ماه فارسيان هفت روز مذموم است
نخست روز و سيم باز پنجم و پس از آن * چه روز سيزدهم روز شانزده شوم است
ديگر ز عشر سيم بيست و يك چه بيست و چهار * چه بيست و پنج كه آن هم بنحس مرقوم است
بجز عبادت كارى مكن در اين ايّام * اگر چه نيك و بدت هم ز رزق مقسومست
بماند بيست و سه روز اى خجسته مختار * كه در عموم حوائج بخير موسوم است
ولى چهارم و هشتم سفر مكن زنهار * كه خوف هلك در اين هر دو نصّ محتوم است
بروز پانزدهم پيش پادشاه مرو * اگر چه سنگ دلش بر تو نيز چون موم است
گريز نيز در اين روز ناپسند آمد * كه ره مخوف و هواى خلاص مسموم است
مكن دوازدهم با كسى مناظرهاى * كه در خصومت اين روز صلح معدوم است
ز روزهاى گزيده همين چهار آنگه * در اين حوائج در سلك نحس منظوم است
و از موسى كليم اللَّه هم روايت كردند كه در ماههاى رومى روزهاى نحسى است هر كه در آنها بجنگ برود كشته شود ، هر كه سفر كند به مقصد نرسد ، هر كه زناشوئى كند بهره نبرد و آنها 24 روزند ، در هر ماهى از سال 2 روز ، 10 و 20 - از تشرين يكم ، 1 و 15 - از تشرين دوم ، 15 و 17 - از كانون يكم ، 7 و