نامه ابى مسلم به امام صادق - ع
412 -
( 1 ) از فضل كاتب گويد من نزد امام صادق ( ع ) بودم و نامه ابى مسلم براى او رسيد و فرمود نامه تو جوابى ندارد از نزد ما بيرون شو و ما شروع كرديم با يك ديگر راز گفتن و امام فرمود اى فضل بچه چيزى با هم راز ميگوئيد ؟
راستى خدا عز ذكره براى شتاب بندهها شتاب نميكند و هر آينه كوهى را از جاى كندن آسانتر است از سرنگون كردن ملك و سلطنتى كه عمرش بسر نرسيده است سپس فرمود راستى كه فلان پسر فلان تا رسيد بهفتمين فرزندان فلان ، گفتم نشانه ميان ما و شما چيست قربانت ( يعنى چه نشانهاى براى خروج شما و قيام قائم هست ؟ ) .
فرمود : اى فضل از جاى خود حركت مكن تا سفيانى خروج كند و چون سفيانى خروج كرد بسوى ما رو آوريد - اين جمله را سه بار تكرار كرد - و اين از نشانههاى حتمى است .
شرحى در باره ابليس
413 -
( 2 ) از جميل بن دراج گويد پرسيدم از امام صادق ( ع ) كه ابليس از فرشتهها بود يا اينكه در آسمان بر كارى گماشته بود ؟
در پاسخ فرمود : از فرشتهها نبود و در آسمان متصدى كارى نبود و كرامتى و حرمتى هم نداشت من نزد طيار آمدم و آنچه شنيده بودم به او گزارش دادم و وى منكر آن شد و گفت چگونه ابليس از فرشتهها نيست با اينكه خدا عز و جل ميفرمايد ( 49 - الكهف ) و گاهى كك بفرشتهها گفتيم آدم را سجده كنيد همه سجده كردند جز ابليس .