تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي - الروضة من الكافي ( روضه كافى يا گلستان آل محمد ص ) ( فارسى ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
رانند تا آنكه بعرصه محشر رسند ( 1 ) و خداوند جبار بر عرش باشد و نامه‌هاى اعمال باز است و ترازوى عدل و داد بر پا است و پيمبران و گواهان كه امامان بر حقند همه حاضر ، هر امام و رهبر براى مردم دوران خود گواهى دهد كه وى بفرمان خدا عز و جل در ميان آنها قيام كرد و آنها را به راه خدا دعوت نمود . گويد : كه يك مرد قرشى نژاد به او گفت يا ابن رسول اللَّه ، هر گاه مرد مؤمنى حقى به گردن كافرى دارد از آن كافر كه اهل دوزخست در برابر آن چه بستاند ؟ گويد : على بن الحسين ( ع ) در پاسخ او فرمود از گناهان آن مرد مسلمان به اندازه حقى كه به گردن آن كافر دارد كم مىشود و آن كافر به اندازه آنها بهمراه عذاب كفر خود عذاب شود . گويد : آن مرد قرشى گفت هر گاه مسلمانى به گردن مسلمانى حقى دارد چگونه حقش دريافت شود از آن مسلمان ؟ فرمود : براى آن مسلمان بستانكار از حسنات بدهكار ظالم بگيرند و بر حسنات آن ستم كشيده بيفزايند . گويد : آن مرد قرشى به او گفت اگر آن ظالم حسناتى ندارد ؟ فرمود : اگر ظالم حسناتى ندارد مظلوم بستانكار گناهى دارد ، از گناهان آن مظلوم بستانكار بگيرند و بگناهان ظالم بده كار بيفزايند تا حساب او پاك شود . 80 - ( 2 ) از ابى اميه يوسف بن ثابت بن ابى سعيده از امام صادق ( ع ) كه چون به خدمت امام صادق ( ع ) شرفياب شدند بعرض رسانيدند كه :