را محو كنند و هر گاه بنود سال رسيد خدا تبارك و تعالى آنچه گناه كرده و مىكند مىآمرزد و او را اسير خدا در زمين بنويسد و در روايت ديگر است كه چون به صد سال رسد بعمر نهائى رسيده كه از آن بأرذل العمر تعبير شده است .
84 - ( 1 ) فرمود : راستى بنده تا بسال چهلم عمرش رسيد يك ميدانى دارد در كار خود و چون چهل ساله شد خدا عز و جل به دو فرشته گماشتهء بر او وحى كند من ببنده خود اين عمر را دادم بر او سخت گيريد و خوب او را بپائيد و هر كار كم و بيش و خرد و درستش را بپاى او بنويسيد .
احاديثى راجع بيماريها
85 - ( 2 ) از حلبى گويد از امام صادق ( ع ) پرسيدم در يك كوى از شهر و باء پديدار شده است و شخص بكوى ديگر نقل مكان مىكند ( براى حفظ خود ) يا در شهرى وباء پديدار شده و انسان به شهر ديگر ميرود ؟ فرمود عيب ندارد همانا پيغمبر از نقل مكان وبائى يك بار غدقن كرد بخاطر اينكه مكان ديدهبانان و مرز داران برابر دشمن بود و وباء در آن پديد شد و از آنجا گريختند و رسول خدا ( ص ) فرمود گريز از اين مكان چون گريز از ميدان جهاد است تا مبادا مراكز مرزى را به كلى خالى كنند .
86 - ( 3 ) از امام صادق ( ع ) فرمود : سه چيز است كه هيچ پيغمبر و كمتر از پيغمبر از آنها رها نيستند .
1 - انديشه كردن در پريشان خيالى در باره آفرينش . 2 - بد فالى . 3 - حسد بردن جز اينكه