باب شصتم - آنچه در باره ثواب منتظر فرج روايت شده است
1 - علاء بن سيابه گويد امام ششم فرمود هر كس از شما با اعتقاد امامت بميرد و در انتظار باشد چون كسى است كه در خيمه خود حضرت قائم بوده است ( يعنى در جبهه جهاد با آن حضرت )
2 - عبد الحميد واسطى گويد به امام پنجم ابى جعفر محمد بن على الباقر عرضكردم اصلحك الله بتحقيق ما از بازار خود هم بانتظار اين امر دست كشيديم ، فرمود اى عبد الحميد آيا معتقدى كسى كه خود را براى خداى عز و جل زندانى كرد خدا گشايشى به او نميدهد ؟ آرى هر آينه خدا به او گشايش خواهد داد ، خدا رحمت كند بنده اى كه خود را وقف بر ما كرده ، خدا رحمت كند بنده اى را كه امر ما را زنده كند گويد عرضكردم اگر پيش از آنكه قائم را درك كنم بميرم ، فرمود هر كس از شماها بگويد اگر من قائم آل محمد را درك كنم او را يارى ميكنم ثواب كسى را دارد كه با او شمشير زند بلكه كسى كه در همراهى او شهيد شود
3 - رسول خدا فرمود افضل اعمال امت من انتظار فرج است از طرف خداى عز و جل