آيه / كلمه يا عبارت / نوع وقف
54 /
الرَّحْمَةَ
/ كافى است و تام نيست [ 1 ] محل وقف نيست [ 2 ] وقف غير تام و غير كافى [ اختلاف قرائت ] [ 3 ]
54 /
وَ أَصْلَحَ
/ محل وقف نيست [ 4 ]
هامش
[ 1 ] - بنابر قرائت« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »در ادامهء آيه ، درصورتىكه براى« أَنَّهُ »مبتدايى درنظر بگيريم و جمله بهصورت « هى انّه » در تقدير گرفته شود .
همچنين بنابر قرائت ابن كثير ، حمزهء ، كسايى ، ابو عمرو و روايت خلف به صورت« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »صحيح است درصورتىكه« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »جملهء جديدى باشد .
[ 2 ] - بنابر قرائت« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »در ادامه آيه ، چنانچه« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »بدل از« الرَّحْمَةَ »باشد كه درآنصورت از آن جدا نمىشود .
[ 3 ] - بنابر قرائت« أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ »در ادامه آيه ، درصورتىكه« أَنَّهُ »تفسير« الرَّحْمَةَ »يا« كَتَبَ »در عبارت قبل به معنى « قال » باشد [ يعنى « انّه . . . . » مقول قول فعل « قال » باشد ] زيرا دراينصورت جمله بعد ، متعلق به« الرَّحْمَةَ »است .
[ 4 ] - بنابر هر دو قرائت يعنى« فَأَنَّهُ »و« فَأَنَّهُ »؛ زيرا بعد از فاء جواب شرط واقع شده ، يا براى تكرار [ « انّ » در عبارت قبل ] مفتوح شده يا بنابر مقدّر گرفتن مبتدا به كار رفته باشد كه تقديرش اينچنين است « فالّذى له » يا « فامره انّ اللّه غفور رحيم له » يا خبر مقدّرى دارد بهصورت « فله انّه غفور رحيم » يعنى « فله غفرانه » زيرا فاء متّصل به « انّ » در هر دو قرائت ، جواب « من » است و بين شرط و جوابش فاصله نمىافتد .