( حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ - تا اينكه فتنه ( شركى ) نباشد « 1 » . و بر عذر خواهى نيز ، مانند : ( ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ - سپس فتنه ( عذر خواهى ) آنها جز اين نبود كه . . . « 2 » . و بر آزمايش : مانند : ( قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ - براستى كه ما فتنه ( آزمايش ) كرديم قوم تو را پس از تو « 3 » . و عذر آوردن ، مانند : ( فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ - پس به جهت اينكه پيمانشان را شكستند آنان را لعنت كرديم ) « 4 » كه عذر آورده اينكه لعنت كردن بنى اسرائيل به جهت گناه و نافرمانى آنها بوده است . ساير گونهها مثالهايشان روشن است .
پاورقی
( 1 ) . بقرة ، 193
( 2 ) . انعام ، 23
( 3 ) . طه ، 85
( 4 ) . مائده ، 13