و از همين راه او را از مسلمات اهل اسلام قرارداده ، بر وى تفريع حكم آينده فرمود . و نيز گفته :
[ و طرفه آنست كه بعضى از علماء ايشان در اثبات آنكه مراد از مولى أولى به تصرف است ، تمسك كردهاند بلفظى كه در صدر حديث واقع است و هو
قوله : « أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم ؟ »
اما دلالت اين فقرهء شريفه بر اولويت به تصرف : پس بيانش آن است كه پر ظاهر است كه اين فقرهء شريفه مقتبس است از كلام الهى أعنى
النَّبِيُّ أَوْلى [ 1 ] بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
، چنانچه خود شاهصاحب گفتهاند : [ و اين لفظ پيغمبر كه
« أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم »
مأخوذ از آيت قرآنى است ] .
و نيز شاهصاحب گفتهاند : [ و اين نصيحت را مصدر ساخت بكلمهاى كه منصوص است در قرآن
أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم ؟ ]
- انتهى .
و پر ظاهر است كه مراد از آيهء قرآنى اولويت جناب رسالتمآب صلى اللَّه عليه و آله به تصرف است ، و لكن كمال عجب كه شاهصاحب بمزيد تدين و تبحر ، و كمال تورع از تهجس و تهور انكار آن آغاز نهاده ، و ارشاد نموده كه در قرآن اين لفظ جائي واقع شده كه معنى أولى بالتصرف در آنجا اصلا مناسبت ندارد ، حال آنكه حسب افادات اكابر ائمهء مفسرين صحت اين معنى ظاهر است .
علامه ابو الحسن علي بن احمد الواحدى كه از اكابر ائمهء افاخم و مشاهير اجلهء اعاظم ، و وحيد عصر و فريد دهر خود بوده ، در « تفسير وسيط » كه نسخهء عتيقهء آن به خط عرب پيش اين خاكسار حاضر است ،
هامش
[ 1 ] الاحزاب : 6 .