داد ، وى گفت : علىّ بن الحسن تيملى در ماه رجب سال 277 از كتابش برايمان حديث گفت : محمّد بن عمر بن يزيد سابرى فروش ، و محمّد بن الوليد بن خالد خزّاز هر دو برايمان حديث گفتند كه : حمّاد بن عثمان از عبد اللّه بن سنان برايمان حديث آورد ، وى گفت : محمّد بن ابراهيم بن ابى البلاد حديثام داد و گفت : پدرم از پدرش از اصبغ بن نباته برايمان حديث ياد كرد كه گفت : شنيدم حضرت مولا عليه السّلام مىفرمود :
« پيشاپيش ( ظهور ) حضرت قائم عليه السّلام سالهاى فريبندهاى خواهد بود كه راستگو در آن دروغگو و دروغگو در آن راستگو پنداشته شود و شخص " ماحل " در آن زمان مقرّب گردد . » و در حديثى آمده است كه : « . . . و رويبضه در آن به سخن آيد . »
راوى گويد : عرضه داشتم : " رويبضه " « 1 » چيست و " ماحل " كدام است ؟ فرمود :
« آيا قرآن نمىخوانيد كه خداوند فرمايد : ( و اوست ( خداوند ) سخت انتقامگيرنده ) يعنى : مكر خداوند شديد است . »
عرض كردم : ماحل چيست ؟ فرمود : « مقصودش حيلهگر است . »
هامش
( 1 ) . تفسير واژهى رويبضه از اين حديث افتاده است و معنى آن طبق روايت ديگرى از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم ، شخص پست و نالايق است ( رك . بحار الأنوار 52 : 245 ) . مراد اين است كه افراد نااهل و فرومايه در كارهاى مردم دخالت مىكنند و نظر مىدهند . ( مترجم )