على عواتقهم فيبلغ ذلك قوما من شيعتنا لم يموتوا فيقولون : بعث فلان و فلان و فلان من قبورهم و هم مع القائم عليه السّلام فيبلغ « 1 » ذلك قوما من عدوّنا ، فيقولون : يا معشر الشّيعة ما أكذبكم ! هذه دولتكم و أنتم تقولون فيها الكذب ؟ ! لا و اللّه ما عاش هؤلاء و لا يعيشون إلى يوم القيامة - قال : - فحكى اللّه قولهم [ فقال ] :
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ
. » « 2 »
محمّد بن يعقوب : به سند خود از سهل ، از محمّد ، از پدرش ، از ابو بصير روايت كرده كه گفت : به حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام عرضه داشتم : اينكه خداوند - تبارك و تعالى - مىفرمايد : ( و آنان با مبالغه و تأكيد ، به خداوند سوگند ياد كنند كه خداوند هرگز كسى را كه بميرد زنده نخواهد كرد . بلى ، البتّه وعدهى الاهى حقّ است ؛ و ليكن بيشتر مردمان نمىدانند ) منظور چيست ؟ فرمود :
« اى ابو بصير ، دراينباره ، چه نظرى دارى ؟ » عرض كردم : مشركان مىپندارند و سوگند مىخورند براى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم كه خداوند هرگز مردگان را زنده نخواهد كرد . آن حضرت فرمود « 3 » :
« نابود باد كسى كه چنين سخنى مىگويد . ( از آنها بپرس كه ) آيا مشركان به اللّه قسم مىخوردند يا به لات و عزّى ؟ » ابو بصير مىگويد : گفتم : فدايتان شوم ! پس ( معنى آيه را ) برايم بيان فرماييد . فرمود :
« اى ابو بصير ، هنگامى كه قائم ما بهپا خيزد ، خداوند گروهى از شيعيان ما را براى او برانگيزد و زنده كند كه بند شمشيرهاشان بر روى شانههاست « 4 » . چون اين خبر
هامش
( 1 ) . در متن : فبلغ .
( 2 ) . روضهى كافى : 50 [ - 51 ( ح 14 ) ] .
( 3 ) . در روايت عيّاشى ، امام عليه السّلام از نظر عامّه مىپرسند و مىفرمايند : « چه مىگويند ؟ » بنابراين پاسخ شديد متوجّه آنهاست و ابو بصير گفتار آنها را نقل كرده است . ( مترجم ) [ مىتوان تقول را غايب و فاعل آن را النّاس يا . . . دانست . ]
( 4 ) . [ كنايه از اينكه آمادهى پيكار و گوش به فرماناند . ]