ما بسط لهم « 1 » فيها .
و أمّا قوله :
حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ
يعني قيام القائم عليه السّلام . » « 2 »
محمّد بن الحسن صفّار ، از عبد اللّه بن عامر ، از ابو عبد اللّه برقى ، از حسن بن عثمان ، از محمّد بن فضيل ، از ابو حمزه از حضرت ابو جعفر ( امام باقر ) عليه السّلام آورده است كه فرمود :
« . . . اينكه ( خداوند ) فرموده است : ( پس چون همهى آنچه را به ايشان تذكّر داده شده بود ، فراموش كردند ) [ يعنى : پس چون ولايت حضرت على عليه السّلام را واگذاشتند - با اينكه بدان مأمور بودند - درهاى همهچيز را بر آنان گشوديم ] مراد دولتشان در دنياست و آنچه در آن برايشان گسترده شده بود و اينكه فرمود : ( تا آنگاه كه به آنچه به آنها عطا شده بود شادمان و مغرور گشتند ، به ناگاه آنها را [ به كيفر اعمالشان ] گرفتار كرديم كه در آن هنگام ، بىچاره و نااميد شدند ) مقصود هنگام قيام حضرت قائم عليه السّلام است . »
هامش
( 1 ) . در مأخذ : إليهم .
( 2 ) . بصائر الدّرجات : 77 - 78 [ ج 2 ، باب النّوادر من الأبواب في الولاية ، ح 5 ] .