لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً
قال :
« أنزلت في القائم عليه السّلام إذا خرج باليهود و النّصارى و الصّابئين و الزّنادقة و أهل الرّدّة و الكفّار في شرق الأرض و غربها فعرض عليهم الإسلام ، فمن أسلم طوعا أمره بالصّلاة و الزّكاة و ما يؤمر به المسلم و يجب للّه عليه ، و من لم يسلم ضرب عنقه ، حتّى لا يبقى في المشارق و المغارب أحد إلّا وحّد اللّه . »
قلت : جعلت فداك ، إنّ الخلق أكثر من ذلك . فقال : « إنّ اللّه إذا أراد أمرا قلّل الكثير و كثّر القليل . » « 1 »
و از او به سند خود از ابن بكير « 2 » است كه گفت : از حضرت ابو الحسن عليه السّلام « 3 » دربارهى فرمودهى خداوند : ( و هركه در آسمانها و زمين است ، خواه و ناخواه ، تسليم خداست ) پرسيدم ؛ فرمود : « دربارهى قائم عليه السّلام نازل شد . هرگاه بهپا خيزد ، اسلام را بر يهود و نصارى و صابئيان و زنادقه و اهل ارتداد و كافران در شرق و غرب زمين ، عرضه كند . پس هر آنكه از روى فرمانبرى و دلخواه مسلمان شود ، او را به نماز و زكات و ساير كارهايى كه يك مسلمان بايد انجام دهد و براى خداوند بر او واجب مىشود امر فرمايد و هركه را اسلام نپذيرد ، گردن مىزند تا آنجا كه در خاورها و باخترها هيچكس نماند جز اينكه يكتايى خدا را بپذيرد . »
عرضه داشتم : فدايتان گردم ! خلايق بيش از آناند ! فرمود : « همانا اگر خداوند چيزى را بخواهد ، بسيار را اندك و اندك را بسيار گرداند . »
هامش
( 1 ) . تفسير العيّاشي 1 : 183 [ - 184 ( آل عمران ، ح 82 ) ] .
( 2 ) . [ اين كنيه معمولا به عبد اللّه بن بكير بن أعين بن سنسن - كه گفتهاند فطحى مذهب شد ؛ امّا ثقه شناخته شده است - اطلاق مىشود . در اين روايت ، محتملا مراد عبد اللّه بن بكر ( - بكير ؟ ) مرادى كوفى است كه شيخ صدوق يك حديث از امام هفتم عليه السّلام را به روايت او نقل مىكند ( من لا يحضره الفقيه 4 :
273 و شيخ طوسى در اصحاب امام صادق عليه السّلام وى را ياد مىكند ( شمارهى 41 ) . رك . معجم رجال الحديث 10 : 122 . ]
( 3 ) . [ امام موسى بن جعفر كاظم عليه السّلام . ]