و از وادى القرى : حرّ بن ذرقان .
و از خيبر : مردى كه او را سلمان بن داوود خوانند .
و از زيدار : طلحة بن سعيد بن بهرام .
و از جار : حارث بن ميمون .
و از مدينه ، دو مرد : حمزة بن طاهر و شرحبيل بن جميل .
و از ربذه : حمّاد بن محمّد بن ابى نصر .
و از كوفه ، چهارده مرد : ربيعة بن علىّ بن صالح و تميم بن عبّاس بن اسد و عصرم بن عيسى و مطرّف بن عمر كندى و هارون بن صالح بن ميثم و وكايا بن سعد و محمّد ابن روايه و حروب بن عبد اللّه بن ساسان و عودهى اعلم و خالد بن عبد القدّوس و ابراهيم بن مسعود ابن عبد الحميد و بكير بن سعد بن خالد و احمد بن ريحان بن حارث و غرث اهدانى .
و از قلزم : رحبة بن عمرو و شبيب بن عبد اللّه .
و از حيره : بكر بن عبد اللّه بن عبد الواحد .
و از كوثى ربّا : حفص بن مروان .
و از طهنه : جيّاب بن سعد و صالح بن طيفور .
و از اهواز : عيسى بن تمّام و جعفر بن سعيد نابينا كه بينا خواهد شد .
و از شام : علقمة بن ابراهيم .
و از اصطخر : متوكّل بن عبيد اللّه و هشام بن فاخر .
و از ملتان : حيدر بن ابراهيم .
و از نيل : شاكر بن عبده .
و از قندابيل « 1 » : عمرو بن فروه .
و از مداين ، هشت نفر : دو برادر صالح محمّد و احمد فرزندان منذر و ميمون بن حارث و معاذ بن علىّ بن معروف بن عبد اللّه و حارس بن سعيد و زهير بن طلحه و نصر و منصور .
و از عكبرا : زائدة بن هبه .
هامش
( 1 ) . [ قندابيل و ملتان از نواحى سند هندوستاناند . ]