ثابت كردهاند ، و عبد الحق بعد ذكر اين قدح ، تصريح به مردوديت اين قدح هم نموده ، و صاحب « مرافض الروافض » كلمات حقهء ابن حجر و عبد الحق را كتمان نموده ، و اقتصار بر أخذ خرافات تعصب آيات از ايشان كرده ، و بذكر اين هر دو در اين مقام اوشان را روبروى محققين اعلام كما ينبغي رسوا ساخته ، كه محض حمايت باطل بر ذمه ايشان ثابت نمود ، حال آنكه ايشان چنانچه در حمايت باطل تشمير ذيل كردهاند ، هم چنان بالجاى حق كلمات حق هم بر زبان آوردهاند .
بالجملة كمال تعصب حسام بى نظام بايد ديد كه بمزيد جسارت و عداوت امام انام عليه آلاف التحية و السلام ، بر خلاف تصريحات اكابر منقدين اعلام ، و افادات محققين فخام ، انهماك تمام در قدح و جرح حديث غدير دارد ، كه بلا خوف و هراس از تفضيح اهل اسلام مىسرايد كه : [ جمعى از ائمه و عدول و ثقات محدثان كه در اين امر شريف رجوع به ايشان است در اين حديث طعن كردهاند ، و در صحت آن سخن نمودهاند ] .
و از ظهور كذب و بهتان خود به نسبت قدح اين حديث بابى داود بيچاره ، كه از راويان و مثبتان اين حديث شريف است ، استحياء نمى كند ، لكن چون مقلد در مقلد است ، او را از اين خزى و شنار ، چه باك و عار ! ؟
و طرفه آن است كه صاحب « مرافض » قبل از اين حديث غدير را از احمد بن حنبل در فضائل جناب امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرده ، و اينجا اين همه شورش و جفا بر پا نموده » .
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 40
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤٠