1855 . كسى كه نزد خودش پايين نباشد ، نزد ديگران بلند مرتبه نمىشود .
1856 . كسى كه از مردم پند نگيرد ، خداوند او را وسيلهء پند گرفتن مردم قرار مىدهد .
1857 . كسى كه در كودكى نياموزد ، در بزرگسالى [ از ديگران ] سبقت نمىگيرد .
1858 . كسى كه در مقابل بدى ، نيكى نكند ، از اهل كرامت نيست .
1859 . كسى كه بخشش نكند ، ستايش نمىشود .
1860 . كسى كه ميانهروى نكند ، اسراف او را نابود مىكند .
1861 . كسى كه عفو نمىداند ، با انتقام بدى مىكند .
1862 . كسى كه اخلاقش را خوب نكند ، نزديكانش از او نفع نمىبرند .
1863 . كسى كه هيچ كس را نترساند هيچ وقت نمىترسد .
1864 . كسى كه با ما فوق خود مدارا نكند ، به خواستهى خود از او نمىرسد .
1865 . كسى كه به مردم رحم نكند ، خداوند رحمتش را از او دور مىكند .
1866 . كسى كه رحم نكند ، به او رحم نمىشود .
1867 . كسى كه از دنيا به اندازهء كفايت راضى نمىشود ، چيزى در دنيا نيست كه او را بتواند راضى كند [ يعنى هر چه بدست بياورد باز حرص بيشتر خواهد داشت ] .
1868 . كسى كه از مردم حيا نمىكند ، از خداوند سبحان هم حيا نمىكند .
1869 . كسى كه نعمتها را شكر نمىكند ، از حيوانات بشمار مىرود .
1870 . كسى كه نعمتى را شكر نكند ، با زوال نعمت مجازات مىشود .
1871 . كسى كه خودش را حفظ نكرد و از تو طلب كرد ، تو خودت را حفظ كن و او را رد مكن .
1872 . كسى كه از عبرتها و دگرگونىهاى دنيا عبرت نگيرد ، موعظهها در او اثر ندارد .
المواعظ العددية — صفحة 285
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٨٥