1838 . كسى كه كَسِل شود ، حق خداوند را ادا نمىكند .
1839 . كسى كه حجاب [ عيبهاى ] دوستش را آشكار كند ، زشتيهاى فرزندانش آشكار مىشود .
1840 . آگاهى به نقصان خود ، از علائم كمال و فزونى فضل است .
1841 . خوبى كردن در مقابل بدى ، [ نشانه ] كمال ايمان است .
1842 . تلاش در مصالح عمومى ، از [ نشانه ] كمال سعادت است .
1843 . داشتن مجموعهء فضايل ، از [ نشانه ] كمال شرف است .
1844 . آمادگى براى مردن ، از [ نشانه ] كمال تصميم است .
1845 . فزونى عقل ، از نعمتهاى كامل است .
1846 . كسى كه تو سبب بلاى او شدهاى ، واجب است در معالجه دردش مهربانى كنى .
1847 . صبر در مصبيتها ، از [ نشانه ] گنجهاى ايمان است .
1848 . كسى كه امانت دار نيست ، ايمان ندارد .
1849 . كسى كه حياء ندارد ، خير ندارد .
1850 . كسى كه صبر ندارد ، ايمان ندارد .
1851 . كسى كه حق برايش نفع ندارد ، باطل به او ضرر مىرساند .
1852 . كسى كه سكوت اختيار كند ، از كينهء [ ديگران ] ايمن است .
1853 . كسى كه طاعت برگزيند ، غنيمت برده است .
1854 . كسى كه قبل از وقوع نيرنگ از آن پرهيز نكند ، بعد از هجوم نيرنگ ، تأسف نفع ندارد .
المواعظ العددية — صفحة 283
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٨٣