1680 . كسى كه براى برادرش چاه بكند ، خداوند تعالى خودش را در چاه مىاندازد .
1681 . كسى كه زبانش را حفظ كند ، خودش را گرامى داشته است .
1682 . از حقوق [ مردم بر عهدهء ] سرپرست اين است كه ، آنچه بر خود مىپسندد براى زير دستان هم بپسندد .
1683 . از حقوق [ لازم بر عهدهء ] فرمانده اين است كه ، خودش را قبل از لشكرش فرماندهى كند .
1684 . كسى كه خودش را كوچك شمرد ، بزرگ مىشود .
1685 . كسى كه از خدا خوف داشته باشد ، غضبش را اعمال نمىكند [ بلكه فرو مىخورد ] .
1686 . كسى كه ترس [ به جا ] داشته باشد ، در امان مىماند .
1687 . كسى كه از تازيانهى تو بترسد ، مرگ تو را آرزو مىكند .
1688 . كسى كه با علما معاشرت كند ، با وقار مىشود .
1689 . كسى كه با خيرخواهى مخالفت كند ، هلاك مىشود .
1690 . كسى كه ذاتش خراب باشد ، محضرش بد است .
1691 . حكمت از خزائن غيبت آشكار مىشود .
1692 . كسى كه قلبش خاشع باشد ، اعضاء او هم خاشع مىشوند .
1693 . كسى كه با علم خلوت كند ، تنهايى او را بوحشت نمىاندازد .
1694 . كسى كه با مردم مدارا كند ، سالم مىماند .
1695 . كسى كه تو را در عيب رها كند [ در حضورت عيب تو را گوش زد نكند ] ، در غيبت تو عيبت را آشكار مىكند .
1696 . كسى كه از خدا بخواهد ، خدا او را اجابت مىكند .
1697 . سخن درست گفتن ، دليل عقل است .
المواعظ العددية — صفحة 265
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٦٥