1487 . حكايت منافق ، مانند گياهى است كه برگهاى آن سبز ولى طعم آن تلخ است .
1488 . مجالس عيّاشى ، ايمان را فاسد مىكند .
1489 . هم نشينى با نيكان ، موجب شرف است .
1490 . هم نشينى با گروههاى مختلف ، دين را تباه مىكند .
1491 . همنشينى با اشرار ، بدگمانى به نيكان را بدنبال دارد .
1492 . همنشينى با علما ، غنيمت است .
1493 . جهاد با نفس ، برترين جهاد است .
1494 . جنگيدن با خدا ، به سبب گناهان ، عذاب را جلو مىاندازد .
1495 . مجلس علمى ، باغ بهشت است .
1496 . مجلس بزرگواران ، جاى بدست آوردن سخنان [ نيك ] است .
1497 . مخالفت با هوسها ، عقل را شفا مىدهد .
1498 . سازش با بزرگان ، از برترين اعمال است .
1499 . افشاگر گناه ، مثل فاعل آن است .
1500 . رنجهاى دنيا ، لذّت آخرت بدنبال دارد .
1501 . جوانمردى انسان ، در راستگوئى است .
1502 . جوانمردى انسان ، به اندازهى عقل اوست .
1503 . شنوندهى غيبت ، مثل گويندهى آن است .
1504 . در آبشخور گوارا ، ازدحام مىشود . [ كنايه از اينكه هر چيز خوب ، خواهان دارد ]
المواعظ العددية — صفحة 243
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٤٣