تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المواعظ العددية — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
1434 . خداوند سبحان زمانى كه از نادان پيمان گرفت بياموزد ، قبل از آن از عالم پيمان گرفت كه ياد بدهد . 1435 . كسى كه خيرخواهى نمىكند ، در دوستى خالص نيست . 1436 . كسى كه عذر خواهى كرد ، گناه ندارد . 1437 . هيچ كس از رأى خود راضى نيست ، مگر جاهل . 1438 . عذاب متجاوز ، چه سنگين است . 1439 . هيچ كريمى ناسزا نمىگويد . 1440 . بخل از انسان با شخصيت ، چقدر زشت است . 1441 . پس از عذرخواهى ، مجازات كردن بسيار زشت است . 1442 . براى مؤمن ، بسيار زشت است ، در حالى كه هتك حرمت شده ، وارد بهشت شود . 1443 . نصرت و يارى ، چقدر به مظلوم نزديك است . 1444 . چه بسيارند عبرتها و چه كم است عبرت گرفتن . 1445 . خداوند به چيزى امر نكرده ، مگر اينكه بر آن كمك و يارى مىكند . 1446 . كسى كه مردم از شر او در امان نباشند ، از عذاب الهى در امان نيست . 1447 . وعده كسى كه آن را به تأخير مىاندازد ، عملى نمىشود . 1448 . كسى كه فردا را جزء عمرش حساب مىكند حقيقت مرگ را درك نكرده است . 1449 . براى كسى كه دو چشم بينا داشته باشد ، حق بسيار روشن است . 1450 . گناهى كه پس از آن مهلت داشته باشم دو ركعت نماز بخوانم ، مرا ناراحت نمىكند . 1451 . شما را چه مىشود ، به مقدار كمى از دنيا كه بدست مىآوريد خوشحال مىشويد . اما بسيارى از آخرت را كه از دست داده‌ايد ناراحت نمىشويد .