تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 888

مساهمون:

ص٨٨٨
27 - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است بمحمد ابن ابى بكر كه خدا از او خوشنود بوده پاداشش را بدهد

قسمت اول نامه

( اين مرد جليل القدر ، عظيم المنزله از خواصّ ياران امام عليه السّلام بوده كه در سال حجّة الوداع سال دهم هجرت به دنيا آمده و در سال سى و هشت هجرىّ در زمان خلافت امير المؤمنين عليه السّلام در مصر بقتل رسيده ، چنان كه شمهّ‌اى از داستان او در شرح سخن شصت و هفتم نوشته شد ) هنگاميكه حكومت مصر را به او واگزار فرموده ( و در اين عهد نامه او را به عدالت و برابرى بين مردم امر كرده پرهيزكارى و سختى مرگ و عذاب رستخيز را يادآورى نموده ، و در آخر او را به مخالفت هواى نفس و مواظبت نماز اندرز مىدهد ) : 1 بالت را براى ايشان ( اهل مصر ) بخوابان ( با همگان فروتن باش ) و پهلويت را برايشان هموار دار ( كارى كن كه همه كس از رفتارت سود برد ) و به آنان گشاده رو باش ( با زير دستان ترش روئى مكن ) و آنها را بنگريستن زير چشمى و خيره شدن در رو يكنواخت بدار ( مساوات و برابرى را مراعات كرده بين خرد و بزرگ تفاوت مگزار و ثروتمندان و بزرگان را بر زير دستان و مستمندان امتياز نداده با همه يكسان باش ) تا بزرگان بظلم و ستم تو ( دورى از درستكارى ) به سودشان طمع ننمايند