32 - از نامههاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه ( كه در آن از اينكه مردم را گمراه كرده ياد فرموده ، و بتقوى و ترس از خدا پندش داده )
: 1 و گروه بسيارى از مردم را تباه ساختى : ايشان را به گمراهى خود فريفتى ، و در موج درياى ( نفاق و دوروئى ) خويش انداختى كه تاريكى ها ( گمراهيها ) آنها را احاطه كرده ، و شبههها ( نادرستيها ) به گردشان موج مى زند ، 2 پس از راه راستشان دور شدند ( در پى حقّ بسوى باطل رفتند ) و به پاشنههاشان برگشتند ( پس پس رفتند ) و پشت كردند ، و بر حسبهاشان ( شرافت خاندانشان ) تكيه نمودند ( نازيدند ) مگر بينايان ( خردمندانشان ) كه ( از راه باطل به راه حقّ ) برگشتند ، پس ايشان بعد از شناختنت ( كه بر خلاف حقّ قدم برداشته مردم را فريب مى دهى ) از تو جدا شدند ، و از كمك كردنت به يارى خدا گريختند ، هنگاميكه آنها را به دشوارى كشاندى ( بباطل سوق دادى ) و از راه راست برگرداندى ( گمراهشان كردى ) 3 پس اى معاويه در ( عذاب و كيفر ) خود از خدا بترس ، و مهارت را از دست شيطان بكش ( با او بهم بزن و نفست را از پيروى او باز دار ) زيرا دنيا از تو جدا خواهد گشت ، و آخرت به تو نزديك است ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 941
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٤١