وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ يعنى او است پديد آورندهء آسمانها و زمين كه هر گاه آفريدن چيزى را اراده كند و بفرمايد موجود شو ، بى درنگ موجود مى گردد ) ( 21 ) پس اعوجاج و كجى اشياء را راست گردانيد ( آنها را از روى حكمت آفريد ) و حدودشان را واضح و روشن قرار داد ( آنچه كه سزاوارشان بود به آنها افاضه نمود ) و به قدرت و توانائى ميان اضداد گوناگون آنها را ( مانند عناصر چهار گانه : صفراء و بلغم و خون و سوداء در يك مزاج ) التيام داده جمع گردانيد ، و آنها را بهم پيوست كه از هم جدا نگردند ، و در حدود و اندازهها و خويها و صفات مختلفه ( كه هر يك از ديگرى امتياز دارد ) قرار داد ( و آنچه آفريده ) ( 22 ) مخلوقات شگفت آورى است كه خلقت آنها را محكم و استوار گردانيد و بر طبق اراده و خواست خود ايجاد و اختراع نمود .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 242
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٤٢