قسمتى سوم از اين خطبه در وصف پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ( و اوصياء آن حضرت ) است :
( 31 ) رسول اكرم دنيا را كوچك مى ديد و آن را خرد مى پنداشت ( دل به آن نسبت ) و اهمّيّتى نداده آن را پست دانست ، و مى دانست خداوند سبحان او را برگزيده ( محبّت و دوستى ) دنيا را از او دور گردانيده ، و چون كوچك و پست است آن را در نظر غير آن حضرت جلوه داده ( دنيا را نصيب دنيا پرستان قرار داده ) ( 32 ) پس آن بزرگوار هم قلبا از آن اعراض و بى ميلى نمود ، و ياد آن را از نفس خود دور گردانيد ( بذكر آن مشغول نبود ) و دوست داشت كه زينت و آرايش آن را به چشم نبيند تا از زينت آن لباس آراسته نخواهد ، يا اقامت در آن را آرزو نكند ، ( 33 ) از جانب پروردگارش ( با حجّت و دليل ) تبليغ احكام نمود ، و امّت و پيروان خود را ( از عذاب الهىّ ) ترسانيده پند و اندرز داد ، و آنان را مژده رسانده بسوى بهشت دعوت فرمود . ( 34 ) ما ( أئمهّء اثنى عشر عليهم السّلام ) از شجرهء نبوّت هستيم ، و از خاندانى مى باشيم كه رسالت و پيغام الهىّ در آنجا فرود آمده و رفت و آمد فرشتگان در آنجا بوده ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 337
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٣٧