به قول استاد حسنزاده آملى :
چه پيمودى تو از منزل به منزل * هزار و يك بيايى دفتر دل
هزار و يك ز اسماء خداوند * در اين منزل به منزل زاد راهند
اگر از آن بگويم اندكى را * ندارى باورم از صد يكى را
نه تنها درس و بحث و مدرسه بود * تبرّى از هوا و وسوسه بود
دل بشكسته و آه سحرگاه * مرا زان زمزها بنمود آگاه