فرزندانش روى داد و آن فراموش نمودن مرگ و آرزوى دراز است ، زيرا ياد آوردن مرگ آدمى را براى بدست آوردن آنچه او را پس از مرگ و پيش از آمدن آن سود مىرساند بر ميانگيزد ، و آرزوى دراز باعث و انگيزهء بتأخير و واپس انداختن كارهاى نيكو و طلب علم و دانش مىشود . و احتمال دارد و مىشود كه مراد پرسنده از عقل ، عقل معاش و زندگى و تدبير و انديشيدن و پايان نگريستن كارهاى دنيا است ، و مرادش از علم ، علم و دانش به چيزى است كه در معاد و روز بازگشتن ( مردم براى حساب و بازپرسى ) نفع و سود مىدهد ، يعنى چيست حال و چگونگى مردم كه در كار دنياشان خردمندانند بطورى كه چيزى از مصالح و شايستگىهاى دنياشان را از دست نميدهند ، و در كار آخرت و سراى ديگرشان بيخردانند كه گوئيا چيزى نميدانند ؟
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧١