سرش قرار داد ، و چون گناه ( ترك اولى ) را بجا آورد آرزويش را جلو رويش و اجلش را پشت سرش نهاد ، پس از اين رو درك كرده و ميفهمند و نميدانند .
مرحوم مجلسىّ ميفرمايد : شايد مراد و خواسته شده از اينكه اجل و مرگ جلو رويش بود آنست كه آدم هميشه متذكّر و يادآور مرگ بود ، و مراد از اينكه آرزو پشت سرش بود فراموش نمودن آرزو و بدل ياد نيامدن آن است پس آرزويش دراز نميباشد ، پس مراد پرسشكننده آنست كه چيست حال و چگونگى مردم با اينكه خردمندانند ، نميدانند و چنان كه سزاوار است در بدست آوردن علم و دانش نميكوشند ، پس پاسخ آن است كه سبب و علّت آن چيزى است كه براى آدم ( عليه السّلام ) پس از بجا آوردن ترك اولى ( از دست دادن آنچه سزاوار بود ) و در
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 70
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٠